Dixneuf-dixneuf

Het is feest. Citroën bestaat 100 jaar. Ik denk niet dat er ook maar één van onze lezers voor het eerst van deze verjaardag hoort. En wie jarig is trakteert. De honderdjarige Parijse visionair op automobiel gebied arriveert op haar eigen feestje met een spectaculair nieuw model: de C 19-19. Is deze volledig elektrische Citroën even revolutionair als destijds onze DS? De tijd zal het leren. De naam heeft het beestje in ieder geval mee, Citroën en het cijfer 19. En ook DS-deugden als comfort met grote C en technische innovaties laten zien dat Citroën weer decennia in het voren denkt.
Dit is het laatste nummer voor de vakantie. Dat wil zeggen dat we niet de meest recente details van alle eeuwfeestjes kunnen weergeven. Houd daarom de website goed in gaten voordat je met je Snoek naar 
la Verté Vidame, Paleis Soesdijk, of weet ik waar rijdt. In dit nummer laten we de chaos van 1968 zien, mag een ’61-er eerste neus onder het mes bij een DS-specialist en blikken we kort terug op CitroMobile 2019.
Ik wens jullie namens de redactie een fijne zomer en een hele mooie verjaardag toe.

Gerald Willemsen

 

Zelfsleutelaar gaat overstag bij professioneel garagist

‘Onderhoud uitbesteden, daar word ik dus heel erg blij van…’

Het is woensdagavond 18.45 uur. Mijn vrouw vraagt of ik nog ga. Ik moet even hard nadenken wat ze bedoelt. Dan bedenk ik me dat het een regioavond is van de Citroën DS-club. De vooraankondiging vertelde dat we niet, zoals gebruikelijk naar Citrotech in Oldebroek, maar naar Koekange zouden gaan. Ik Google snel de afstand en ik kan nog best op tijd zijn. De avond wordt gehouden bij Arjen Antonisse en gaat over brandstof, het effect van ethanol, oliën en zin en onzin van dopes. Mijn ’61-er DS19 rijdt de laatste tijd niet echt lekker en ik kon niet ontdekken of dit nu een onjuiste afstelling was of gewoon slechte benzine. De benzine van nu schijnt snel in kwaliteit achteruit te gaan en kon dus ook wel de oorzaak zijn. Dus leek het me wel leuk hier iets meer over te horen bij deze specialist.

Getuige DS: Salut camerade!

Op de foto is het zaterdag 11 mei 1968. Hij is van Michel Robinet, gemaakt in opdracht van de krant France-Soir. Dit is Parijs; dit is de Rue Gay-Lussac. Die straat ligt in het Quartier Latin. Auto’s liggen her en der verspreid als Dinky Toys op de vloer van een jongenskamer. Het ziet er uit als een verlaten slagveld, stilte na de storm. Het beeld is gemaakt in de vroege ochtend, na de eerste nachtelijke veldslag. Schoorvoetend komen de inwoners van Parijs weer tevoorschijn, wat onzeker en voorzichtig. Iedereen is op zijn hoede, voor een verdwaalde steen, molotovcocktails of voor de oproerpolitie. Parijzenaars gaan op weg naar de bakker voor een baguette, een pakje sigaretten, een krantje om de gebeurtenissen van de afgelopen dagen te bespreken met een petit café noir aan de zinc, ergens in het Quartier Latin. Tenminste, als de winkels en cafés vandaag überhaupt open gaan. Het dagelijkse leven wordt hervat, maar de sfeer op straat ademt revolutie. Dit is het opstandige Parijs van 1968. Het revolutionaire Parijs, waar uiteindelijk zeven doden zullen vallen en ontelbare gewonden. De manifestaties van dit protest zijn zo bijzonder, omdat ze niet uitgaan van een bepaalde bevolkingsgroep. Ze overstijgen etniciteit, cultuur, klasse en leeftijd. En de Citroën DS, die is er bij. Zij het deze keer met veel deuken en krassen.

En natuurlijk nog veel meer. Zoals gebruikelijk is het juninummer van la Bombe Citroën de laatste voor de zomerstop. Juli en augustus verschijnt er geen clubblad. De volgende uitgave ontvangt u 1 september weer op de deurmat.