‘Er rijden niet zo veel auto’s vandaag omdat het zondag is. De meeste zijn blauw, valt mij op. De onze is een groene. Het groen van vijvers waar de zon op schijnt. Toen mijn vader er voor de allereerste keer mee thuiskwam, vier jaar geleden, vond ik die kleur maar niks. Ik was teleurgesteld dat hij geen rode had gekozen, of desnoods een gele. Maar het was een Citroën DS, zei mijn vader trots, een oude auto, veel mooier dan die van vandaag. Daar moest ik hem gelijk in geven. De lichten van deze auto leken wel ogen, alsof het geen machine maar een mens was, dat vond ik grappig. Hij had ‘m gekocht van een patiënt, en dan kan je de kleur niet kiezen. Dat snapte ik wel.’

De negenjarige Mona uit de roman van Griet Op de Beeck Kom hier dat ik u kus.